De eerlijkheid gebiedt me toe te geven dat ik tot voor kort geen grote fan was van ricotta. Niet dat ik het niet lustte, nee, ik denk zelfs dat ik het nooit eerder proefde, of toch niet bewust.
Ik zag er gewoon het nut niet van in, van dat hele goedje.

Want zeg nu zelf, wie heeft er in godsnaam een soort van kruising nodig tussen cottage cheese en mascarpone, wanneer deze twee soorten meer dan voldoen aan alle eisen een echte kaassoort waardig.

Het is eerlijk gezegd de hele “eet je gezond en slank”- hype die mijn aandacht op ricotta vestigde, want, driewerf hoera, het goedje blijkt vetarm te zijn.

En dan loop je plots een bijzonder sympathieke schapenkaasboerin tegen het lijf, die het spul vers verkoopt en je ook nog weet te vertellen dat het eigenlijk gewoon opgewarmde wei – lees overschot- is.

We hebben van nature uit een zwak voor de underdog.

Dus geef maar mee, die handel, en kijk: a star is born!

Ze is een natuurtalent, beste vrienden.

In beeld de variaties op een dikgesneden volkorenboterham, bezaaid met bieslook en rucola voor mevrouw en wat snippers gerookte zalm voor meneer ( voorzie wel zout en zeker zwarte peper voor de liefhebbers), alsook in warme vorm met eveneens gerookte zalm, look en zonnebloempitjes als vulling voor die schattige ronde courgettes.

Scoren op het bord!

Smakelijk,

Annick