We kunnen er niet omheen. Ook al probeert de zomer zich krampachtig met haar vingertoppen uit te strekken over het volgende seizoen, de natuur gaat zijn gang, en volgt haar eeuwenoude routine van verval en vernieuwing.

De bladeren vertonen een prachtige schakering van rood tot goudgeel, om hier en daar al eens neer te dwarrelen, de zon staat laag en er komt rook uit de schoorstenen bij wie ‘s avonds nood heeft aan dat tikkeltje warme gezelligheid.

Het is herfst.

We proberen die goudgele pracht dan ook door te trekken naar ons wekelijks feestbordje.

Ik laat me verleiden tot de aankoop van een groene pompoen @seizoenschuur – kijk die kleur! Geweldig toch! – en bedenk een vegetarische maaltijd.

Pioppino paddestoelen, sinds kort de enige fungussoort die manlief eet, butternut met look en olijfolie in de oven, wat pasta met pecorino en zwarte peper ( bedankt @dagelijkse kost voor de inspiratie ), en een goed glas Nero d’Avola, meer moet dat niet zijn!

Het knetterende haardvuur laten we nog even achterwege, maar het gezelschap van dochter- en schoonzoonlief geven ons alle warmte die we op dit moment nodig hebben.

Smakelijk,

Annick